Aldo Houterman, ‘Michel Serres: La joie de savoir – François Dosse’, Pas Uit (14 januari 2025)
Met een grove penseelstreek kan Serres’ bijdrage aan de filosofie worden geschetst als de installering van wat hij zelf in Hermes II uit 1972 een ‘object-object-filosofie’ noemt. Deze vertrekt niet vanuit een centrale these of denkend subject, maar traceert de relaties tussen de objecten onderling en de relaties tussen de disciplines waarin objecten naar voren komen. Geïnspireerd door de Verlichtingsdenker Leibniz laat Serres zien dat de dingen nooit vanuit zichzelf of vanuit hun eigen regio begrepen kunnen worden, maar structureel genetwerkt zijn. Ook zonder tussenkomst van de mens wisselen de objecten continu krachten, energie of informatie met elkaar uit.