Pieter van der Meer, ‘Durf je eigen aannames over wat sport is, eens tussen haakjes te zetten’, https://www.sportenstrategie.nl/sportonderzoek/durf-je-eigen-aannames-over-wat-sport-is-eens-tussen-haakjes-te-zetten/, Sport & Strategie (6 maart 2024)
We kunnen nadenken omdat we een lichaam hebben. Het nadenken hoeft niet per se iets van het hoofd te zijn, dat kunnen we ook doen in de beweging. We vergeten in de filosofie vaak het lichaam. Dat zie ik ook in de wetenschap terug. Zeker in de neurowetenschap, dan is de klassieke gedachte: de mens is zijn brein. Dan zie je een klassiek filosofisch schema: het lichaam wordt ondergeschikt aan het brein, dat is een koning op de troon. Dat veronachtzaamt hoe breinen zijn gegroeid in het lichaam, hoe ze bewegen. Het is ingesteld op beweging en aanraking, niet alleen op visuele informatie. (…) Ik ken veel mensen die afhaken op sport, omdat ze een bepaald idee hebben van sport: het moet gaan over winnen of hele zware fysieke inspanning. Dat is interessant. Dat geeft een mooie spiegel. Er bestaan nog meer impliciete ideeën over wat sport is en wat het zou moeten zijn, zoals ‘dat sport gaat om excelleren’ of dat het maar ‘een spelletje’ is. Die sturen onze gedachte over een training of een therapie. Het helpt ons om die impliciete ideeën wat meer te bevragen en naar voren te laten komen. Het is goed je eigen aannames over wat sport is, ook eens tussen haakjes durft te plaatsen. Daar andere perspectieven naast te zetten. Dat is wat sportfilosofie in de kern is.