Joop Berding, ‘Hannah Arendt en de school als tussenruimte: ‘Onderwijs is er niet om de wereld te verbeteren, maar om cultuur door te geven.’, https://nivoz.nl/nl/hannah-arendt-en-de-school-als-tussenruimte-onderwijs-is-er-niet-om-de-wereld-te-verbeteren-maar-om-cultuur-door-te-geven, Stichting NIVOZ (10 september 2018)
Een school is er volgens haar in de eerste plaats als een tussenruimte – namelijk tussen het gezin en de ‘grote’ maatschappij. De school moet de overgang van de ene naar de andere ‘sfeer’ mogelijk maken en dat doet ze door kinderen en jongeren in contact te brengen met relevante uitsneden uit de cultuur. De school is er niet om haar leerlingen de nieuwe samenleving te laten maken; ze is er om kennis te laten maken met de bestaande wereld. Elders (namelijk in de Vita activa) beschrijft ze het samenleven van mensen als het zitten rondom een gemeenschappelijke tafel en deze metafoor laat zich ook pedagogisch en onderwijskundig interpreteren. We kunnen de school en wat zich in de klassen en groepen voordoet, beschouwen als een tafel van de wereld. Daarop verschijnen de dingen (en de concepten en ideeën) die de leraar en de leerlingen erop leggen en ieder kan er op zijn of haar eigen manier naar kijken, naar luisteren en er vragen aan en over stellen. Door dit ’tonen, wijzen en spreken’ doen kinderen steeds meer kennis op over wat er in de wereld aan de orde is, ze vormen zichzelf daaraan en dat doen ze op hun geheel eigen manier. Hier zien we opnieuw pluraliteit.