Anne van Winkelhof, ‘Huidhonger’, https://www.annevanwinkelhof.nl/persoonlijk/huidhonger/, annevanwinkelhof.nl (bezocht op 11 december 2020)

Ik voel veel en vaak, ik weet niet of het verliefdheid is en wat verliefdheid dan precies is, maar ik voel me vaak openliggen in contact met iemand naar wie ik verlang. Het voelt alsof ik geen huid meer heb en dan de huid van die ander nodig heb om te bewijzen dat ik nog besta. (…) Ik hoor de stemmen van honderd hulpverleners in mijn hoofd: ‘je hebt een te idealistisch beeld van de liefde’, ‘je kunt geen symbiose verwachten’, ‘je voelt veel te veel zwart-wit’ (alles of niets). (…) Wat ik voel is te – dit heb ik mijn hele leven lang gehoord en geïnternaliseerd. Daardoor heb ik in mijn hoofd gehaald dat mijn gevoelens niet normaal zijn. (…) Als ik eenmaal ‘aan’ sta, vind ik het moeilijk om die gradaties te voelen. (…) Zo af en toe kom ik iemand tegen door en voor wie ik al mijn registers opentrek. Iemand die als een natuurkracht mijn wereld op zijn kop komt zetten. Bij wie alles lijkt te kloppen. En dan ben ik toch wel weer blij met die begeerte van mij, want ik heb me toch een hoop liefde te geven.